Hulp aanbod

Algemeen

Ik kijk wat mensen nog wel zelfstandig kunnen en ondersteun daar waar het minder goed gaat met passende en creatieve ideeën. Ik ga uit van gelijkwaardigheid tussen hulpvrager en begeleider. Samen weten we meer. Hierdoor kan er vertrouwen ontstaan. Een gestelde diagnose kan een hulpmiddel zijn maar is geen uitgangspunt bij de begeleiding. Ik ben in staat om goed aan te sluiten bij elke hulpvrager en om te gaan met meerdere hulpvragen die tegelijkertijd spelen. Samen kijken we welk probleem voorrang heeft en waar mogelijk nog meer ondersteuning nodig is. Eigen ideeën en behoeften van de hulpvrager blijven hierbij belangrijk maar als het nodig is kan ik hierin ook een sturende rol vervullen.  De ondersteuning en begeleiding kan van heel praktisch tot zeer inhoudelijk zijn. Het doel is om de eigen kracht en mogelijkheden zoveel mogelijk te herstellen, ontwikkelen en behouden. En waar men dat zelf niet meer kan taken volledig over te nemen.

Ondersteuning bij zelfredzaamheid
  • Advies, ondersteuning en begeleiding bij de organisatie van het huishouden en bij alle dagelijkse activiteiten en taken die ervoor zorgen dat men beter voor zichzelf en het huishouden kan zorgen. Totale overname van taken bij overprikkeling.
  • Ondersteuning bij het nakomen van belangrijke afspraken buitenshuis en bij het onderhouden van (sociale) contacten.
  • Ondersteuning bij het op orde houden van de administratie, bij contacten met instanties en bij eventuele schuldenproblematiek.
  • Hulp bij het maken van een persoonlijk dag- en weekschema. Dit biedt structuur en dus houvast en ritme in de dagelijkse gang van zaken.
  • Begeleiding bij het (opnieuw) stapsgewijs oppakken van activiteiten en bij het zo lang mogelijk in stand houden van voor de persoon belangrijke vaardigheden.
  • Ondersteuning bij het vinden van een balans tussen fysieke/mentale inspanning en ontspanning.
  • Begeleiding bij terugkeer naar werk, het vinden van vrijwilligerswerk, of het vinden van een nieuwe daginvulling.
  • Advisering over voeding, beweging en ontspanning om het algemeen welbevinden en functioneren te verbeteren.
Psychosociale ondersteuning

Ik kijk of er in verband met de hersenschade, emotionele en sociale gevolgen zijn op het dagelijks leven en wat daar te verbeteren valt zodat er weer meer zelfvertrouwen en eigen kracht ervaren kan worden. Het onbegrip van vrienden en familie voor de onzichtbare gevolgen en de impact daarvan op het dagelijks leven zorgt namelijk vaak voor veel frustratie, verdriet en gevoelens van eenzaamheid.Met de juiste informatie en kennis, hulpmiddelen en aansturing zijn er vele manieren te bedenken die het leven met hersenschade minder zwaar en nog de moeite waard kunnen maken. Door deze vorm van begeleiden kunnen emoties en stemming positief beïnvloed worden, het zelfvertrouwen en gevoel van eigenwaarde versterkt worden en een mogelijk sociaal isolement voorkomen worden.

Pedagogische ondersteuning bij opvoeding

Voor de (alleenstaande) ouder met hersenletsel kan het evenwichtig opvoeden van kinderen een moeilijke taak worden. Kinderen die te maken krijgen met een ouder die hersenletsel heeft opgelopen, ondervinden vaak problemen in de omgang en het contact met hun vader of moeder. Als sociaal pedagogisch hulpverlener met vele jaren werkervaring in de jeugdhulpverlening ben ik in staat om de getroffen ouder zo nodig aan te vullen in de opvoeding en aansturing van de kinderen. Ik draag verder bij aan het zo goed mogelijk (be)houden  van de ouder/kindrelatie.

Relationele ondersteuning

Relationele spanningen kunnen ontstaan doordat een persoon met hersenletsel veranderd. Of omdat naasten niet beseffen dat zij hun eigen gedrag en communicatie aan moeten passen aan de getroffen persoon. Ook overbelasting van mantelzorgers door veel zorg- en regeltaken kan relationele spanningen veroorzaken. Mijn ondersteuning bestaat uit het samen met de partner en/of de kinderen bespreken waar spanningen precies vandaan komen om vervolgens te kijken of er mogelijk oplossingen zijn te vinden om hier anders mee om te gaan.

Ondersteuning van de mantelzorger

Uitleg over hersenschade en wat de gevolgen er van zijn in het dagelijks functioneren. Hierdoor ontstaat vaak meer begrip voor het gedrag van de getroffene. Ik geef adviezen en begeleiding bij het omgaan met onbegrepen (probleem) gedrag; ik help mee zoeken naar betere communicatie- en omgangsmanieren zodat de zorg en de omgang beter verloopt. Ik geef overige tips en adviezen om de mantelzorg zo lang en goed mogelijk vol te houden. Ik schenk aandacht aan: stress, rouw- en rouwverwerking, aan de rolveranderingen die mogelijk plaats vinden binnen de relatie en die spanningen kunnen veroorzaken. Ook aandacht voor zelfzorg van de mantelzorger, leren grenzen stellen en om hulp vragen en aanvaarden. Met een Video Interventie Methode (VIO-traject) kan de mantelzorger zo nodig ondersteunt worden in het anders omgaan met onbegrepen gedragen en leren om op een positieve wijze leiding te nemen in het contact. De mantelzorger zal dan ervaren dat hij meer grip krijgt op het soms ‘lastige’ gedrag van de getroffen persoon.

Video Interventie Methode

De manier waarop je gewend was om met elkaar om te gaan en te praten vóór de hersenschade lukt niet meer ná de hersenschade. Mogelijk ontstaan er misverstanden, irritaties en onbegrepen gedrag. De getroffen persoon kan bijvoorbeeld opeens een zeer kort lontje hebben, vaker opstandig zijn, geen enkel initiatief meer nemen of door overprikkeling niets meer aan kunnen. De omringende familieleden en mantelzorgers voelen zich soms in de omgang tekort schieten. De thuissituatie kan hierdoor belast worden. Video Interventie kan helpen in de omgang met veranderd gedrag. Naaste mantelzorgers krijgen meer grip op het gedrag en meer begrip voor het gedrag. Hierdoor kan het onderlinge contact verbeteren waardoor iedereen zich zekerder en prettiger voelt en de onderlinge relatie niet verder onder druk wordt gezet.

Als Video Interventie Begeleider bespreek ik met de naaste mantelzorger welke problemen ervaren worden. Vervolgens wordt er een korte video-opname gemaakt, bij voorkeur van een situatie waarin het contact goed verloopt. Samen met de mantelzorger wordt dit positieve contactmoment op een later tijdstip teruggekeken en besproken. Uit de videobeelden kan afgeleid worden wat er nodig is om het contact goed te laten verlopen. Het samen met de Video Interventie Begeleider terugkijken van deze positieve contactmomenten helpt ook om beter te begrijpen wat er omgaat in de persoon met hersenschade. De begeleider geeft suggesties (huiswerk) voor verbeteringen die in de dagelijkse situatie uitgeprobeerd kunnen worden. Deze afwisseling van een video-opnamen maken, terugkijken, bespreken en oefeningen opgeven gaat door tot er voldoende handvatten zijn gevonden om de omgang te verbeteren. De praktijk leert dat hiervoor ongeveer vier video-opnames voldoende zijn.

Afspraken over de begeleiding

Na de eerste kennismakingsperiode maken we afspraken over de begeleiding. Dit kan uiteenlopen van zeer praktische tot zeer inhoudelijke ondersteuning op allerlei levensterreinen. Afhankelijk van de situatie, de mogelijkheden en de behoeften van de hulpvrager worden begeleidingspunten opgesteld. Deze afspraken worden verwerkt in een begeleidingsplan. Dit begeleidingsplan wordt regelmatig besproken en aangepast.