Wie ben ik?

Opleiding en werkervaring

Mijn naam is Ingrid Peschier. Na mijn HBO opleiding als Sociaal Pedagogisch Hulpverlener heb ik vele jaren in de jeugdhulpverlening gewerkt. In die periode heb ik ervaren dat ondanks de meest ernstige familieproblematiek, familiebanden altijd een rol blijven spelen. De onlosmakelijke verbondenheid van familieleden was een belangrijk aandachtspunt binnen ons team. Wat betekend dit wanneer deze loyaliteiten onder druk komen te staan door ernstige problematiek of ziekte? De opgedane kennis en ervaring met dit onderwerp heb ik meegenomen toen ik me vanaf 2005 in eerste instantie ben gaan verdiepen in het dementiesyndroom en de begeleiding van mensen met een dementie en hun naasten.

Gaandeweg ontdekte ik dat de vele problemen en onzichtbare symptomen waar mensen met een dementie mee te maken krijgen, zich in bepaalde mate ook doen gelden bij mensen met andere vormen van hersenaandoeningen en hersenletsel.

De afgelopen tien jaar ben ik steeds deskundiger geworden in het adviseren, ondersteunen en coachen van mensen met een niet aangeboren hersenaandoening én van hun mantelzorgers. Als jongste telg uit een groot gezin heb ik van jongs af aan vooral veel kunnen oefenen in het luisteren naar en observeren van anderen. Twee eigenschappen die je als hulpverlener goed kunt gebruiken. Ik ben dan ook in staat om goed aan te sluiten bij elke hulpvrager. Mede daardoor ontstaat er vertrouwen en wordt het duidelijker waar er precies ondersteuning en begeleiding bij nodig is. Mijn uitgangspunt is dat door de hersenaandoening of hersenschade de betreffende persoon zichzelf niet meer kan veranderen en zich dus ook niet meer kan aanpassen; de schade aan de hersenen is onomkeerbaar en speelt dag in dag uit een rol in het functioneren. Wel kan men er beter mee leren leven. Ik kijk in eerste instantie wat iemand nog zelf kan. Ik gebruik mijn kennis in combinatie met mijn creativiteit om een zo groot mogelijke vorm van zelfredzaamheid te bereiken.

Motivatie en overwegingen voor eigen bedrijf

Ik ben gemotiveerd om de groeiende hulpvraag van mensen met een hersenaandoening en niet aangeboren hersenletsel en de vragen van hun mantelzorgers te ondersteunen en hen coaching te bieden op maat in een vaak complex proces. Hierdoor zal de kwaliteit van leven verbeteren en krijgen mantelzorgers handvatten aangereikt om op een andere manier met onbegrepen gedrag om te gaan zodat de zorg en omgang weer soepeler verloopt.  Hierdoor neemt de draagkracht van mantelzorgers toe en zullen mensen met een hersenaandoening en niet aangeboren hersenletsel beter ondersteund worden en langer thuis kunnen blijven wonen. Door getuige, steunpilaar en adviseur te zijn kan ik bijdragen aan het doorbreken van het taboe en aan de onbekendheid van de gevolgen van hersenschade en daardoor hopelijk mensen op een andere manier toch weer nader tot elkaar brengen.